Pazar, Ocak 19, 2014



hiç bir şeye sahip olmadığımın farkındayım ve zamanın bu kadar hızlı akıp gitmesine şaşırıyorum doğrusu, yalın bir melankoli kaplıyor ruhumu, bundan rahatsızlık duymuyorum sadece hissettiğim şeyi ruhumu sıksa da anlamaya çalışıyorum, aslında bunun hayatı anlamaya çalışmak olduğunun farkındayım, hayatı ve zamanı kavrama çabası, işte yine kavranılmaya çalışılan bir an; hrant'ın ölümü, klasik beni en çok etkileyen o delik ayakkabı, inandığım hesapsız samimi bir ruh, hemşeriyiz bir yerde gurur duyuyorum hemşeriyiz diye, kaldırımda bir güvercin, güzel ruhuna inandığım, kanadı kırık taşıdığı şefkat, iyilik, sevgi ne varsa insana ait, bende taşıyorum taşımak istiyorum, onun bu hali beni üzüyor ama sevgiye insanlığa olan inancımı koruyorum yine de, emanet ne de olsa o güzel ruhlu güvercinden bana..  

Hiç yorum yok: