Cuma, Şubat 12, 2010

yavaş yavaş yaşanan bir hayat
yavaş atılan adımlar, alınan nefesler
bir cuma akşamı
bu karışık sokaklarda
yavaşlık pek olağan aslında
önümden geçen şu siyah renkli insanlar
doğudan gelmiş çekik gözler
ve beyaz tenli, sarı saçlı kadınlar,
bu sokaklarda
şarkı söylemek daha kolay galiba
işte hal böyleyken
yavaş, yalnız adımlarla ve ıslık çalarak
evime doğru yol alıyorum
kimi zaman yarım bildiğim şiirin mısrasını yakalıyor ruhum
sahilden gelen lodosun sıcaklığı yalıyor boynumu..

1 yorum:

inferidii dedi ki...

ilgili karışık sokaklardaki yavaş adımlarla yürü(yebil)mek! önümüzdeki günlerde ben de sürüklenmemeyi umuyorum. karışıklığın içinden, kendimi manipüle ederek geçicem usul usul. evet!