Cumartesi, Ocak 19, 2008

pavese ve tezer'in ruh daralmalarını düşündüm, hani tezer için neysede pavese için uzaktan bakınca olay boşunaymış gibi geldi nedense, bugün yol kenarında toprağa yakın denize uzaktan bakan adımlarda ruhum o dağ yürüyüşlerini hissetti bi an, bağlantı nerde mi peki, insan insanın kurdudur hatta kendinin ve çoğunlukla insan aradığı huzuru doğada bulur ya, her ne kadar kendini uzak hissetse bile.

2 yorum:

Adsız dedi ki...

doğa sizi sımsıkı sarar,tüm maskelerden arındırır,doğada karşılaştığınız engelleri çözmek için bulduğunuz yollar size gündelik yaşamda da yol göstericidir,doğa pili bitmiş bir insan yavrusunu yeniden şarj eden bir anadır
,tapılasıdır içinde barındırdığı tüm gizemiyle,görebilen ve dilini çözebilene...

jack.kerouac dedi ki...

aslında o doğanın ortasında doğmuş olan yaratıklar, yani bizler, ne kadar uzaklaşmaya çalışsakta hep geri dönüyoruz özümüze..