Cumartesi, Ocak 26, 2008

yaşamı sayıklama olarak görenler var, evet tam burda, kendisinin bir büyücü olduğunu düşünenler, şiir okurken bunu hissetmek isterim o duygu yoğunluğunu o hezeyanı, o heyecanı ve o sayıklamayı öyle birşey olsun ki ben kendimden geçeyim, o ağzımdan çıkan kelimeler ben olayım, dolaysız ben, o heyecan, o duygu ben, sanki bir vecd hali olsun yaşamımda, böyle olsun şiirimde, sevgimde, aşkımda, şarkımda, izlediğim manzarada, kimisi delilik diyecek buna, kimisi ise meraklı bir seyirci gibi hokkabaza bakar gibi bakacak sonrada devam edecek yoluna, herkes bir büyücü bekliyor o gelsin ve ben kendimden geçeyim diye, ormanda olduğunu farz et diyorum kendime heryer puslu, uzun ağaçlar var etrafımda veya bir uçurumun kenarında önümde uçsuz bucaksız bir düzlük var ya da vadi, atlıyorum uçurumdan sonra ve düşüyorum aşağı, düşüşü yaşarken yükseliyorum gökyüzüne doğru uçmaya başlıyorum, güneşi, maviliği, o dağla vadi arasında ki bağı, uçurumu hissediyorum, dıştaki gökyüzüne giriyorum hepsini hissediyorum ruhumda, ben oluyorum.

Cumartesi, Ocak 19, 2008

pavese ve tezer'in ruh daralmalarını düşündüm, hani tezer için neysede pavese için uzaktan bakınca olay boşunaymış gibi geldi nedense, bugün yol kenarında toprağa yakın denize uzaktan bakan adımlarda ruhum o dağ yürüyüşlerini hissetti bi an, bağlantı nerde mi peki, insan insanın kurdudur hatta kendinin ve çoğunlukla insan aradığı huzuru doğada bulur ya, her ne kadar kendini uzak hissetse bile.

Perşembe, Ocak 10, 2008

okul yıllarından hatırladığım bir şeyde mezun olmuş öğrencilerin albümleridir, o fotoğraflarda ki gencecik yüzlerin şimdiki hallerini düşünürüm hep, mesela 1992 yılında bizi konak 'tan inciraltı 'ndaki yurtlara götüren üniversite öğrencisi şimdi ne yapıyor acaba, aradan 16 yıl geçmiş, hep merak ederim, nerden geldi aklıma peki bu düşünceler, işte bir yazıdan, oralardan bir ses yankılanıyor biliyorum uzak değil bana, tanıdık.

+ insan adayı çocuklara kıyağımdır, Ali Türkan ( wassolldenndas)


Cumartesi, Ocak 05, 2008