Pazar, Ekim 14, 2007

şehri istanbulda hafif bir yağmur ıslaklığını hissetmek ne güzel, dün asmalımescitten taksim meydanına doğru istiklalde tek başıma yürürken düşündüğüm şey buydu, cadde hıncahınç insan kalabalığıyla doluyken etrafıma bakıyordum, kulağımda müzik. bu insanları görmek, caddede yürümek, bu şehirde yaşamak beni mutlu ediyordu sonra köprüden kadıköye geçtim ara sokaklarında dolaştım, lokantalarda yemek yiyen ve alışveriş yapan insanlara baktım, içimden bir an "tutunamayanlar"ı okuma isteği uyandı yeniden, gittim tekrar aldım kitabı, dedim ki oğuz atay'ın kitabı yazarken gördüğü insanları gördüm ve yaşadığı deneyimleri yaşadım az da olsa. artık bu kitabı ve onu daha iyi anlayabilirim diye düşündüm, bir nevi duvardaki gölgeden ışığı görebileceğim hissi oluştu içimde, bu şehrin sokaklarında dolaşırken..


















+ foto: tutunamayanlar,moleschino
+ tavsiye kitap : kaptanın teknesi, sezgin kazymaz

1 yorum:

smurfdeniz dedi ki...

benzer zamanda dolaşmışız istiklalde,bende müzik dinleyerek insanları izlerdim kimseyi duymadan ama hissederk..