Pazar, Mart 19, 2006

kardesim mesaj atti,
kavafisin o unlu siirini gondermis sabah sabah,
sehir,
bende bari sebeplendik dinleyeyim dedim sarkiyi,
aldi goturdu beni yine
bu sehir arkandan gelecek diyor sair
hayaletlerle basa cikmak ne kadar guc insan icin
bi an genclik
bi an ortayas ve yaslilik
hep imgenin onunde bulusurduk arkadaslarla
o kalabalik bekleme noktalarina inat
aslinda guzel oluyordu
kitaplara bakip zaman oldurup beklerdik oylece
doldurulacak yasanacak anlari,
hatta su an bile sayabilirim kitap bolumlerini
sonra ankara sokaklari
kosebaslarimiz sakal ve ezgi
caylar kitaplar gazeteler hayaller saatlerce suren gevezelikler
anlatmalar anlamamalar
bakmalar uyumalar dumanlar
ve siirler
kediler,
faridfarjadlar
yagmur yagarken dans etmeler
orhan veliler
olgunlasmalar
saplanip kalmalar
anlasilmamalar
onemli olmamak
ve hayaller yine
bi sarki gibiydi ankara o zamanlar
bi yandan ezginin gunlugu
bi yandan murathan mungan
en cok sabahlariysa bulent ortacgil..

"annem babam m.., necati gungor"

Hiç yorum yok: